- حاجی ‌آقا ناز والنتانتون

 

سالها که مراجعه به پزشکان مرد را ترک کرده ام.

 و این کار هیچ مبنای اعتقادی یا مذهبی ندارد. بلکه کاملا پایه و اساسی فمنیستی دارد .

 در اجتماعی که مردان روشنفکرش راست راست راه میروند و توی چشم آدم زل میزنند و وقیحانه ابراز میکنند که : آخه دکتر زن که به درد نمیخوره"

تنها اعتراضم را با تحویل نگرفتن پزشکان مرد می توانم فریاد بزنم

                                                        ave maria

 

Ave Maria
Gratia plena
Maria, gratia plena
Maria, gratia plena
Ave, ave dominus
Dominus tecum
Benedicta tu in mulieribus
Et benedictus
Et benedictus fructus ventris
Ventris tui, Jesus
Ave Maria, gratia plena

همین امروز که تارهای سفید موهایم را میبینم که پدیدار شده اند

همین امروز که بی هیچ آرایشی و پیرایشی قدم به خیابانهای شهر میگذارم

همین امروز که سوتین را برای همیشه کنار گذاشته ام و گرمکن اسپورت میپوشم

همین حالا که دل به موسیقی سپرده ام دارم  و هر لحظه در حال رقصیدنم

...

....

احساس می کنم زیباترین دختر جهانم

باز هم از کتابهایی که می خوانم خواهم گفت

زندگي پي
نويسنده: يان مارتل
ترجمه: گيتا گركاني
ناشر: علم
سال نشر: 1383 (چاپ اول)
قيمت: 4650 تومان (جلد سخت)
تعداد صفحات: 530 صفحه
شابك: 964-405-355-9


جايي در اوايل داستان مي‌خوانيم:
"... هنوز اين شكست كمي برايم دردناك است. وقتي در زندگي خيلي رنج برده باشيد، هر درد اضافه‌اي در آن واحد هم غيرقابل تحمل و هم ناچيز است. زندگي من مثل يك نقاشي يادآور مرگ در هنر اروپايي است: هميشه جمجمه‌ي پوزخند به لبي كنارم است تا مسخره بودن جاه‌طلبي انساني را به يادم بياورد. براي اين جمجمه شكلك در مي‌آورم. به آن نگاه مي‌كنم و مي‌گويم "طرفت را عوضي گرفته‌اي. شايد تو به زندگي اعتقاد نداشته باشي، اما من هم به مرگ اعتقاد ندارم. برو دنبال كارت!" جمجمه پوزخند مي‌زند و از هميشه نزديك‌تر مي‌آيد، اما من از اين كار تعجب نمي‌كنم. دليل اين كه مرگ اين قدر خودش را به زندگي مي‌چسباند نياز زيست‌شناسي نيست - بلكه از روي حسادت است. زندگي آن قدر زيباست كه مرگ عاشق آن شده است ..."

بعضی روزها بعضی آهنگها هستند که خاطره ی لحظه ها یی را که توی جنگل یا توی اتوبوس در راه رفتن به شمال یا توی همین خیابانهای تهران خودمان قدم میزدی را زنده میکنند مثل همین آهنگ کلاسیک ایتالیایی از پپینو دی کاپری مگه میشود پپ ینو بخواند تو حظ نبری حتمن دانلودش کنید .بسیار زیباست.

 pepino di caperi

                                        

خوب آمده ام تا بگویم از یک ذهن دخترانه و شاید هم زنانه خیلی چیزها عبور می کند که حتی یک هزارم آن هم از ذهنی مردانه عبور نمی کند . درست مانند پلی که بی گدار قدم به درونش می نهی و کودکانه می دوی در کشاکش ۱۵ سالکی. استوار به روی پنجه هایی قوی با چشمانی بسته . وآنچنان با سرعت که حتی نمی دانی داری از چه راهی عبور می کنی .                                                     

یک آن انگار تسمه ی زمان را میکشند و تو به پشت سر نگاه می کنی و دیگر نمی دوی انگار از چیزی ترسیده ای. آرام ارام میروی و اطراف را میپایی. و گا هی هم پشت سر مدام با خود زمزمه میکنی : آیا درست آمده ام و مگر امکان بازگشتی هم هست . و تویی و نه دیگر کودک ۱۰ ساله و شاید دخترک ۱۵ ساله . حالا که در امتداد زمان به ۲۵ سالگی رسیده ام سخت به گذشته فکر میکنم. قدم هایم کوتاهتر شده اند و زمان تندتر و من باید به دنبالش بدوم . با پنجه هایی سست تر از گذشته . و این همه شاید تنها در در یک پلک بر هم زدن از ذهنی دخترانه رخت بربندد.